از ترس بچه ها می خوان بهم بچسبن
بعد به تماشای این نمایش نشستن
پدر بلند شدش یهو پرسون از جاش
مادر با دست لرزون قوطی قرصو برداشت
و گفت من واسه فردا ایده دارم
و این زندگی فاصله داره با ایده آلم
این خونه قفس و پر دوده هواشم
حاضرم تنو مفت بدم تواین خونه نباشم
واین از بی تعهدی پدر مادر گواهی داشت
آیا این بچه که بین شماست گناهی داشت؟
اون ندیده روزی رو سکوت تو خانه
گرچه هر سکوتی آرامش قبل طوفانه
بابا مامان ، بگو چیه دخترم
بیاین با هم بودنو بشمریم مغتنم
چرا این روزا رابطتون شده تحریف
واسه آیندهم به من بگین چیه تکلیف
رو بدنه ی زندگیتون غبار می پلکه
عشق اجباری یه روزی مثل حباب می ترکه
عشق ... هه حس کردین این خلعو جفتی
تو که اونو نمیخواستی چرا بله روگفتی؟

اینو می فهمم از چشمات که درگیر فرداتی
تو این دنیای پر تشویش تو هم درگیر درداتی
اینو می فهمم احساست ازاین تنهایی دلگیره
تو اشکاتم ازت خستست چشات از گریه هم سیره
اگه حس میکنی بی من پر تردیدی غم داری
خودم دلواپست میشم تو این احساسو کم داری
اگه حس میکنی بی من تو هم محکوم تشویشی
چه بی واهمه از فردا چه بی منطق تو رد میشی

به گذشته ی مادر بریم که می رفت تو لک
پدر محدودش میکرد زیر بار کتک
و می گفت کور بشه چشمی که به تو هیزه
ولی دختر تو فکر اینه چطوری بگریزه
زیر فشار غل و زنجیر و گیر پدر
به اولی گفت مفت این تنو بگیر و ببر
به پسری که زیرمحدودیت بی روند
هنوز چشماش پی یکی دیگه می روند
حاصلش بچه ایه بین دو جین فاصله
كه تصویرش از والدینش تکه های پازله
بچه ای اکه تو این دعوا تقصیری نداشت
گذشته ی شما رو آیندش تاثیر گذاشت
تو واسه بهترین زندگی ها برگزیده ای
انتخاب کن به جز رفتنت هر گزینه ای
گذر روزگار اونو اینجا می کشونه
اجبارا بغل هر غریبه ای می نشونه
و به هر مردی که بخواد تکیه کنه
مجبوره اول بدنشو به اون هدیه کنه
با خودش گفت خدا آیا راهی هست خالی شم؟
یا باید امشبم بین مردا دستمالی شم

اگه حس میکنی بی من پر تردیدی غم داری
خودم دلواپست میشم تو این احساسو کم داری
اگه حس میکنی بی من تو هم محکوم تشویشی
چه بی واهمه از فردا چه بی منطق تو رد میشی

قدیم حتی نمیشد اسم زنو از مرد جدا بگی
همونا که می گفتن زن یکی خدایکی
با لباس سفید میام به خونه ی بخت
با سفیدم میرم این قصه ها بوده یه وقت
نه به اون نه به این مادرای بیرحم
که سرکوچك ترین چیز میگن میذارن میرن
آره برو این حال و روز فرداته مختصرا
تنهایی بی کسی آخر راه منتظرن
اینکه نمیشه تا نمی خوای با هر نوع ابزار
فرق دارن با هم تومنی ده زار
بچه های دیگه وقت خواب مادرو می بوسن
بچه های تو چی تو تنهاییاشون می پوسن
واسه اونا مهم نیست حق با توئه یا باباشون
مهم اینه تر و خشک چرا با هم می سوزن
گرچه با اشتباهت خودتو آسی کردی
وقت انتخابت باید چشماتو باز میکردی
حالا به جای اینکه بمونی کاری کنی
داری میذاری میری که شونه خالی کنی
ببین دلیل شکستت مشکلات دیروزین
به خدا همون شکستان که آغازپیروزین

چه خوب این گونه فهمیدی تموم راهو بد رفتی
توی تاریکی امروز تو فردا رو غلط رفتی
چه بی فاصله گم کردی مسیرآرزوهاتو
از این تقدیر زنجیری رها کن دیگه دستاتو رها کن دیگه دستااااااااتو
اگه حس میکنی بی من پر تردیدی غم داری
خودم دلواپست میشم تو این احساسو کم داری
اگه حس میکنی بی من تو هم محکوم تشویشی
چه بی ماه من ارفرداچه بی منطق تو رد میشی

شاکیَم از هممون، بده من اسلحمو
وایسم جلو کسایی که له می کنن گل نسترنو
هرکی که به جنگ میاد با یه باور میادش
مثله جنگ سر نفتِ توی خاورمیانه
ولی هستن هنوز کسایی که می گیره دلشون
صحنه ها رو هر روز داره می بینه چششون
و میگن جدایی بس اون بالا خدایی هست
منم با همه اونایی که بدن بدم
راه میرم من تو خیابونا قدم قدم
و می دونم یک قدم مانده به صلح یک قدم مانده به ظلم
یک قدم مانده به عشق یک قدم مانده به تو
ولی نه انگاری باز بدیا به خوبیا چیره میشن
خوبیا رو هرچقدم می کُشن سیر نمیشن
پس می شینه رو پیشونیت یه عرق سرد
این داستانو باید جور دیگه ورقه زد
****
می مونی تو فکر وقتی با اخبار جنگ و کشتار
تو خو گرفتی همیشه اخبار…
مثله یه ابزار دسته واسه کنترل اذهان بسته
که هر ساله هستش
که تو گیج بمونی و هیچ بمونی و به هدفات نرسی
ولی نمی خوام بشنوم راه هدفاتو نصفه میری
نمی خوام بشنوم جنگه توی مصر و لیبی
که بالا بره ضربان قلبت
نمی خوام بشنوم سیل اومده آتشفشانا فوران کرده
کاش پا می ذاشتم رو آسمون به زمین که می رسیدم
یه نقشه ی جدید می کشیدم
دنیایی رو می کشیدم که سبزه همه جا تا دور دست
دنیایی که نه آدم کور هست نه حتی حرف زور هست
دنیایی که نه ترس باشه، نه بین من و کشور همسایه مرز باشه

****
فرض کن کن تصور کن جهانی رو که توش انقدی پول هست
که کسی قرض نیست انقدی خوب هست که کسی هرز نیست
انقدی شسته رفته همه میریم رو عادت نیست
کسی دیگه نشنوه که پای منه در بند
تو خیابون بزنیم به هم جای تنه لبخند
فرضا آسمونا آبی و همه درختا می بینی که سبزن
نمی شنوی نخست وزیرا مثه برلوسکنی هرزن
تصور کن نشنوی که مغزا فقط به فکر فرار از مرزن
هه نشنوی که جنگه نشنوی که رنگه
دل همه ی آدما از آهن و سنگه
آره بخند چشماتو با من ببند
تو واسه یه ثانیه، تو ببین تو آینه
امید و صبرو ، تو ببین دنیای سفید ابرو

سلام خوبی؟

خداحافظی

سرباز وطن


ورس۱:

خودتو بده به دست تکستم
یه لحظه بگذر
از فکر و ذکر و مشغله
و برو به سمت حسم
سر تکون بده حالا با بیت اوزی
یه کم برو تو حس و حال و فاز و ریتم موزیک
که درد ورق قلم هدف همش ربط خاصی
دارن به اوج و رشد پیشرفت رپ فارسی
من و تو باید تا ته تو صحنه وایستیم
میدونم اینو تو هم موافق با حرف یاسی
من میخوام تو مخ برم یه کمی هرج و مرج کنم
و درد و رنجو من به سبک رپ ترجمش کنم
و درس و مشق من نوشتن است از تو از خودم
تو پس بذار که رپ کنم از عمق درد مردمم
خوب؟؟؟
میدونی من مصر رو گفته های پیشم
دشمنای ما دلیل افت ما نمیشن
خفته های دیشب حالا بیدار ترینن
همه در ها قفل بود من از دیوار پریدم


هم خوان:

ببین دستم این قصه ها رو مینویسه میگه
با یه خودکار که عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
ولی به سمت پیشرفت سینه خیز میره

صدامو داری؟ یاس مینویسه میگه
هی با خودکاری عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
هی به سمت پیشرفت سینه خیز میره

ورس۲:

رحمت به اون کسی که پشتمه تو بشمار
لعنت به اون کسی که دشمنه تو بشمار
رپ نردبون رشدمه تو چشمام
و مقصد که توی مشتمه به اجبار
و هستم تو شوک روز های قدیمو
ولی هنوزم میکنم شکر اوستای کریمو
هنوز کلمه ها رو مینویسم با صداقت چون
یه لحظه واستا بینم انگار صدا قطع شد
...OZ ? !!! What The F...
مهم نیست بدون بیت میریم من و تو
ببین٬ تو وقتی پایه باشی واسه پای من
بیت زود خودشو میرسونه با صدای من
ما بچه های زیرزمینی
زجه ها رو میزنیم
و حرف ما رو میشنوی
ما تک ستاره میشویم
تو سبک برتر من تخته کردم
در ها رو حتی سقف رو کندم تا صدر جدول
بشینم
بشینم کنارت
بچینم ستاره
من میدم ادامه
و اینم صدامه
که میرقصه با تو
قلم میلغزه تا صبح
آره این درس ما شد
پس تو این لحظه پاشو
واسه جنگ به دنبال حسّ و حال نگرد
چون که اون که برد هیچ وقت استخاره نکرد
توی حال و سال خوبی مثل سال ۹۰
همه دستا میره بالا به افتخار وطن

هم خوان:

ببین دستم این قصه ها رو مینویسه میگه
با یه خودکار که عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
ولی به سمت پیشرفت سینه خیز میره

صدامو داری؟ یاس مینویسه میگه
هی با خودکاری عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
هی به سمت پیشرفت سینه خیز میره

ورس۳:

پشتکار من رشد کار من
تو پشتیبان من خوش به حال من
ما گشنه های حرف مرده کشته های رپ
با کلمه هایی گرون تر از بشکه های نفت
ت بده
تا ته تو تحریم و تحت تعقیب
ب بده
با بد ترین بلا ها باس بجنگیم
میم بده
ما مست و منگیم مثل مرگ مغزی
ر بره
قلم به دستیم قسم به نسلی
که پا به پاشون روز هایی که سوخت دادیم
از جنس همیم همدیگرو دوست داریم
عرقته به رنگ پرچمت به سرزمینت
که قرمزه سپید و سبزه منم از صمیم
قلبم هستم تا توی دنیا صدام بپیچه
یاس تو اوج درد همینجا ادامه میده
ایران مهم نیست به دست کی اداره میشه
آدم همیشه تو محدودیت ها ستاره میشه

هم خوان:

ببین دستم این قصه ها رو مینویسه میگه
با یه خودکار که عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
ولی به سمت پیشرفت سینه خیز میره

صدامو داری؟ یاس مینویسه میگه
هه با خودکاری عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
هه به سمت پیشرفت سینه خیز میره

سلامممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم

خدانگهدارت

سلام رضا !

بلو

خوبی امیر؟؟؟؟؟کی اومدی؟؟؟؟؟؟؟

خدارو شکر

چی؟

سلام

سرباز وطن


ورس۱:

خودتو بده به دست تکستم
یه لحظه بگذر
از فکر و ذکر و مشغله
و برو به سمت حسم
سر تکون بده حالا با بیت اوزی
یه کم برو تو حس و حال و فاز و ریتم موزیک
که درد ورق قلم هدف همش ربط خاصی
دارن به اوج و رشد پیشرفت رپ فارسی
من و تو باید تا ته تو صحنه وایستیم
میدونم اینو تو هم موافق با حرف یاسی
من میخوام تو مخ برم یه کمی هرج و مرج کنم
و درد و رنجو من به سبک رپ ترجمش کنم
و درس و مشق من نوشتن است از تو از خودم
تو پس بذار که رپ کنم از عمق درد مردمم
خوب؟؟؟
میدونی من مصر رو گفته های پیشم
دشمنای ما دلیل افت ما نمیشن
خفته های دیشب حالا بیدار ترینن
همه در ها قفل بود من از دیوار پریدم


هم خوان:

ببین دستم این قصه ها رو مینویسه میگه
با یه خودکار که عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
ولی به سمت پیشرفت سینه خیز میره

صدامو داری؟ یاس مینویسه میگه
هی با خودکاری عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
هی به سمت پیشرفت سینه خیز میره

ورس۲:

رحمت به اون کسی که پشتمه تو بشمار
لعنت به اون کسی که دشمنه تو بشمار
رپ نردبون رشدمه تو چشمام
و مقصد که توی مشتمه به اجبار
و هستم تو شوک روز های قدیمو
ولی هنوزم میکنم شکر اوستای کریمو
هنوز کلمه ها رو مینویسم با صداقت چون
یه لحظه واستا بینم انگار صدا قطع شد
...OZ ? !!! What The F...
مهم نیست بدون بیت میریم من و تو
ببین٬ تو وقتی پایه باشی واسه پای من
بیت زود خودشو میرسونه با صدای من
ما بچه های زیرزمینی
زجه ها رو میزنیم
و حرف ما رو میشنوی
ما تک ستاره میشویم
تو سبک برتر من تخته کردم
در ها رو حتی سقف رو کندم تا صدر جدول
بشینم
بشینم کنارت
بچینم ستاره
من میدم ادامه
و اینم صدامه
که میرقصه با تو
قلم میلغزه تا صبح
آره این درس ما شد
پس تو این لحظه پاشو
واسه جنگ به دنبال حسّ و حال نگرد
چون که اون که برد هیچ وقت استخاره نکرد
توی حال و سال خوبی مثل سال ۹۰
همه دستا میره بالا به افتخار وطن

هم خوان:

ببین دستم این قصه ها رو مینویسه میگه
با یه خودکار که عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
ولی به سمت پیشرفت سینه خیز میره

صدامو داری؟ یاس مینویسه میگه
هی با خودکاری عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
هی به سمت پیشرفت سینه خیز میره

ورس۳:

پشتکار من رشد کار من
تو پشتیبان من خوش به حال من
ما گشنه های حرف مرده کشته های رپ
با کلمه هایی گرون تر از بشکه های نفت
ت بده
تا ته تو تحریم و تحت تعقیب
ب بده
با بد ترین بلا ها باس بجنگیم
میم بده
ما مست و منگیم مثل مرگ مغزی
ر بره
قلم به دستیم قسم به نسلی
که پا به پاشون روز هایی که سوخت دادیم
از جنس همیم همدیگرو دوست داریم
عرقته به رنگ پرچمت به سرزمینت
که قرمزه سپید و سبزه منم از صمیم
قلبم هستم تا توی دنیا صدام بپیچه
یاس تو اوج درد همینجا ادامه میده
ایران مهم نیست به دست کی اداره میشه
آدم همیشه تو محدودیت ها ستاره میشه

هم خوان:

ببین دستم این قصه ها رو مینویسه میگه
با یه خودکار که عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
ولی به سمت پیشرفت سینه خیز میره

صدامو داری؟ یاس مینویسه میگه
هه با خودکاری عین تیغ تیزه اینه
که مینویسه دیگه از کینه ای که پیره
هه به سمت پیشرفت سینه خیز میره

یا ... یا ... هه

او زی ... یا

یاس یاس

یا ... یاس