نمیخوام به چشمهایت فکر کنم الان نه چتر دارم نه جراتی-برای بارانی شدن راستش نمی توانم به چشمانت فکر کنم

داری میگذری از من داری رد میشی اسون حرفی برات ندارم بغضمو کردی بنهون اشکمو در میاری ولی انگار نه انگار دستامو بگیر تو دستات برای اخرین بار***یه لحظه چشماتو ببند شاید منو یادت بیاد همون که بهش گفتی یه روز جای تو هیچکس نمیاد این شعر عاشقانه نیست یه التماس گله من غرورو گریه میکنم نشکن منو بسم نزن***چند بار به چشم تو بشکنم اروم بگیری بگو چقد گریه کنم تا دیگه از بیشم نری بگو چقد اشک بریزم تا منو تنها نذاری دارم به چشمات باج میدم تا تو بگی دوسم داری.........

هر چی گذشت رویا بود.........هر چی خواهد امد واقعیت..........کمی تلخ است..

تو رو دوست دارم زیاد نگو بس دلت میاد منو تنها بذاری توی اخرین وداع وقتی دورم از همه چه صبورم ای خدا دیگه وقت رفتنه تو رو میسبارم به خاک تو رو میسبارم به عشق برو با ستاره ها*** تو رو دوست دارم مثل حس دوباره تولدت تو رو دوست دارم وقتی میگذری همیشه از خودت تو رو دوست دارم مثل خواب خوب بچه گی بغلت میگیرمو میرم به سادگی تو رو دوست دارم مثل دلتنگیای وقت سفر تو رو دوست دارم مثل حس لیطف وقت سحر مثل کودکی تو رو بغلت میگریمو این دل غریبمو با تو میسبارم به خاک****توی اخرین وداع وقتی دورم از همه چه صبور ای خدا دیگه وقت رفتنه تو رو میسبارم به خاک تو رو میسبارم به عشق برو با ستاره ها

دلتنـــــــــــــــــگی عین آتش زیر خاکــــــستر است گـــــــاهی فـــــــکر میکنی تمـــــــــام شده امّـــــا یــک دفــــعه همه ات را آتــــش مـــــــــــیزند...

صدای دلتنگی من برای تو سربلند می کنم و باز امروز می شود گمان نمی کنم به راه رفته برگردی شاید من از کنار این ریل آنقدر آمدم تا ببینم چند قدم دلم برایت تنگ بوده این سال ها ...

یک حوض با کاشی های آبی و فیروزه ای، پر از ماهی یک درخت با شکوفه های نورسیده ی گیلاس یک لیوان از آب چشمه های ساوالان یک لب خشکیده ی بی دریغ و هزار لبخند یک کلاف حرف های دلتنگی و "سلام" و "خداحافظ" و رستگاری یک کاسه پر از نعنا، ریحان، بهارنارنج و هر چه که بوی خوش می دهد دانه های یاقوتی سرخ که لباس سپیدم را آذین می بست و آینه که تمام زلالی آب را به دلم می پاشید دلم روشن است به هرچه که مِهرَم شده!!!! راضیم هیوا ... بگویید وکیل است

تشنگی گلویمان را به گندابی زدیم بی گدار گله به چرایی افتاد که علفهایش پستانی را شیر نشد . دوشاب، نوش دارو بود دوغ ،دروغ اینبار چوپان راست میگفت گرگها گله شدند .

هیچ اتفاق جدیدی نمی افتد جز سرفه هایی که پیر می شوند و سینه ام پهلو می گیرد کنار فنجانها، کلماتی زخم خورده را به تلخی در سطرهای ناخوانده زیر لب به تو فکر می کنم وتن ام که کبود، اینجا غذاها دست به اعتصاب زده اند و دهان هیچ داسی بوی گندم نمی دهد باد هم که می وزد بی جهت نیست غروب در چشمهای سیاه گربه ی خانه ام غریبی میکند، گاه باران هم که می بارد روی شیروانی داغ این خانه قطره قطره دارم آب می شوم.

تکلُف گر نباشد خوش توان زیست تعلُق گر نباشد خوش توان مُرد

پای یک مسجد متروک بنای ده ماست نوتر از منظره ها مقبره های ده ماست خانه هامان گلی و پنجره هامان بسته فقط این مسجد متروکه نمای ده ماست کدخدای ده ما هرچه بگوید حق است کدخدای ده ما نیست خدای ده ماست کدخدا را چو خدا قبله حاجت کردیم کدخدایی و خدایی که بلای ده ماست ما از این زندگی آخر به خدا خسته شدیم این صدا مختص من نیست صدای ده ماست خاک نفرین شده ها مرکز طاعون زده ها تخم آفت زدگی در گل و لای ده ماست پدرم از ده بالا که غروب آمد گفت هرچه بد بختی و درد است برای ده ماست آی چوپان جوان خسته نباشی بنواز فقط این نی لبکت لطف و صفای ده ماست

اخ که فردا صبح بعد از عمری با قربون صدقه هایی مامان گلم با مشیم شبتوننننن خوش

برای خوردن یک سیب چقد تنها مانده ام

امان از خـــــنده ای که لابلاي آن ، بغـــــض دردناكـــــي گـــــلويت را بفـــــشارد . . .

گفتی ... دوستت دارم ومن به خیابان رفتم. فضای اتاق برای پرواز کافی نبود.

اگر می دانستم این آخرین باری است که از این در می گذری ، تو را در دستانم می گرفتم و می بوسیدم و یک بار دیگر هم که شده اسمت را بر زبان می آوردم . اگر می دانستم که این آخرین باری است که صدای تو را می شنوم ، تک تک واژه هایت را با دقت گوش می دادم تا بتوانم آن را برای خودم بارها و بارها بشنوم . اگر می دانستم که آخرین باری است که تو را می بینم ، به تو می گفتم که دوستت دارم و مانند احمق ها فرض نمی کردم که تو همین الانش هم این را می دانی و نیازی به گفتنش نیست .

از این راهرو یک نفر رد شده .. که عطرش همونه که تو می‌زنی برای به زانو در آوردنم .. تو از مرگ حتی جلو میزنی از این راهرو یک نفر رد شده .. مث وقتایی که تو ناراحتی نفس میکشم با تمام وجود .. عجب عطر خوبی زده لعنتی یه جوری دلم تنگ میشه برات .. محاله بتونی تصور کنی گمونم نمیتونی حتی خودت .. جای خالیتو تو دلم پر کنی

شيطان نيستم ... فرشته هم نيستم ... خدا هم نيستم ... فقط دخترم ؛ از نوع ساده اش ... حوّا گونه فكر مي كنم ؛ به خاطر يك سيب تا كجآ بايد تاوان داد ؟ هییییییییییییییییییییی

برای کشتن یک پرنده ، یک قیچی کافیست . لازم نیست آن را در قلبش فرو کنی یا گلویش را با آن بشکافی . پرهایش را بزن ... خاطره پریدن با او کاری می کند که خودش را به اعماق دره ها پرت کند .

سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش می کردی اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم چشمهایم را می شستی اشکهایم را با دستان عاشقت به باد می دادی اگرمی دانستی چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد به من می دوختی تا من بر سکوت نگاه تو رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم ای کاش می دانستی چقدر دوستت دارم اگر می دانستی چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمی شکستی اگر چه خانه ی شیطان شایسته ویرانی ست اگر می دانستی چقدر دوستت دارم لحظه ای مرا نمی آزردی

منم، منی که دیگر هیچ چیزی را دوست نمی دارم به نشان نا رضایتی از امر تغییر پذیر. نفرت هم نمی ورزم به هیچ چیز به نشان نارضایتی تمام عیار از امر تغییر ناپذیر.

خسته ام میفهمید؟! خسته از آمدن و رفتن و آوار شدن. خسته از منحنی بودن و عشق. خسته از حس غریبانه این تنهایی. بخدا خسته ام از اینهمه تکرار سکوت. بخدا خسته ام از اینهمه لبخند دروغ. بخدا خسته ام از حادثه صاعقه بودن در باد. همه عمر دروغ، گفته ام من به همه. گفته ام: عاشق پروانه شدم!

@GKN فسیل چطوره

بیام بزنم تو سرت صدا بوق بدی یه سایت درست واسه دانلود یاهو بده@j0ker

زییباترین رویای شب های من ای مهربونم چقد دلم میخواد این روزها باشی کنارم دوست داشتنی ترینی توی دلم عزیزه جونم من دیگه نمیتونم بی تو طاقت بیارم اره مثل تو توی دنیا کم فقط با تو دلم خاطر جمع بیا خوش باشی که این زندگی فقط صد سال اولش غمه دوست دارم ستاره بارون باشه قلبت.........دوست دارم همیشه عاشقت بمونم فرصت باشه بیشتر قدر تو رو بدونم

salami be zibai labkhande to

هیییییییییییییییییییییییییییییییی