ای تو جاری شده در قشنگترین دقایقم
ای تو با من اشنا ناجی قلب عاشقم
ای تو پیدا شده در لحظه التهاب دل
ای تو در سکوت شب بهانه های هق هقم

@SHABNAM2000 نــــــــــــــــــــــــــه

عشق، عشق مي آفريند. عشق، زندگي مي بخشد. زندگي، رنج به همراه دارد. رنج، دلشوره مي آفريند. دلشوره، جرات مي بخشد. جرات، اعتماد مي آورد. اعتماد، اميد مي آفريند. اميد، زندگي مي بخشد. زندگي، عشق به همراه دارد و عشق، عشق مي آفريند.

اگر عذاب ابدي و شرايط ممتاز فردي با هم يكسان باشد، اگر هيچ تفاوتي ميان عالي و پست وجود نداشته باشد، هستي بشر، حجم و ابعاد خود را از دست مي دهد و به گونه اي تحمل ناپذير سبك مي شود.

آدما مثل کتابا مي مونن ... بعضي از اونا جلدزرکوب دارن بعضي از اونا جلدضخيم دارن و بعضي از آدما هم جلد نازک بعضي از اونا ترجمه مي شن و بعضي از اونا همين طوري مي مونن ...بعضي از آدما تجديد چاب مي شن و بعضي ها هم فراموش مي شن . . . از روي بعضي از آدما بايد مشق نوشت و بعضي از آدما رو نخونده بايد دور انداخت.

راه اول از انديشه مي‌گذرد،اين والاترين راه است.
راه دوم از تقليد مي‌گذرد، اين آسان‌ترين راه است.
و راه سوم از تجربه مي‌گذرد، اين تلخ‌ترين راه است.

هر از گاهی توقف در ايستگاه بين راه، فرصت خوبيست براي ديدن مسير طی شده و نگريستن به راهی که پيش روست. گاهی براي رسيدن بايد نرفت

در نگاه کساني که پرواز را نمي فهمند هرچه بيشتر اوج بگيري کوچکتر خواهي شد

هميشه نگاهي راباور کن که وقتي که ازش دور شدي منتظرت بمونه

روزي شخصي در حال نماز خواندن در راهي بود و مجنون بدون اين که متوجه شود از بين او سجاده اش عبور کرد مرد نمازش را قطع کرد و داد زد هي چرا بين من و خدايم فاصله انداختي مجنون به خود آمد و گفت من که عاشق ليلي هستم تورا نديدم تو که عاشق خداي ليلي هستي چگونه مرا ديدي

چون عاشقی امد سزاوار نباشد این گفتار که:خدادرقلب من است.شایسته تر انکه گفته اید:من درقلب خداوندم

در زندگي باران نباش كه فكر كنند خودت را با منت به شيشه ميكوبي ؛ ابر باش تا منتظرت باشند كه بيايي

ما بيشتر براي از ياد بردن درد و رنج خويش به آينده پناه مي بريم؛ در پهنه ي زمان، خطي را تصور مي كنيم كه فراسوي آن خط، درد و رنج ما پايان خواهد يافت.

برخي از چيزها كه خيلي به درد نمي خورند، زماني استفاده ي زيادي دارند.

به اين زمين گرد كه به سرعت مي گردد بنگر كه درمان ما در آن است و درد ما نيز. نگاه كن و ببين كه نه گردش زمانه آن را مي فرسايد و نه رنج و بهبودي حال بشر آن را به آتش مي كشد، نه آرام مي شود و نه همچون ما تباهي مي پذيرد.((فردوسي))

اميد، آهستگي و ملايمت زندگي را روشن و شيرين مي كند، خشم و تيزي مايه ي رنج و بلا است. آهسته رو از عيب جويي مي گريزد و شرم و آهستگي را دوست مي دارد.((بزرگمهر))

دل در آرزوي آنچه دسترسي بدان امكان پذيز نيست نبايد بست، به اين دليل كه مايه رنج تن و بلاي جان است.((بزرگمهر))

پيروزي از آن مردماني است كه هميشه تواناييِ [ ايستادگي ] در برابر سختي ها را داشته باشند.((خواجه نصير توسي))

دنيا چنان ساخته شده كه اگر از شادكامي هايش بهره بريد، بايست رنج هايش را هم تاب آوريد. خوشتان بيايد يا نه، نمي توانيد يكي از اين دو را بدون ديگري داشته باشيد.

جهان هنر، جهان دردها، يادها، ناكامي ها و اميدواري ها است. هر رنجي زخمي است كه تارهاي دل شاعر را به لرزه و ناله در مي آورد و يادِ هر اميد از دست رفته اي مايه ي انديشه ي هنري شاعر است.((محسن هشترودي))

هر عيش و لذتي را كه در دنيا مي بينيد، داراي رنج و زحمت است و اگر همان زمان براي ما زحمت ايجاد نكند، در آينده اسباب دردسر مي شود. فقط دو لذت وجود دارد كه هرگز نتيجه ناگوار و پشيماني دربر ندارند: نيكي كردن به مردم و انجام وظيفه.(

هرچيز را پيش از وقوع، ديدن و عاقبت انديش بودن، كار خوبي است؛ اما براي مشكلات احتمالي آينده، از امروز اندوهگين شدن، شايسته نيست.

گذشته، سرمايه اي است كه اندوخته ايم؛ مي توان آن را به تأسف و اندوه صرف كرد يا براي موفقيت آينده به كار برد.((محمد حجازي))

زندگي لذتبخش است و مرگ آرامش بخش؛ در اين ميان، از جايي به جايي شدن رنج آور است

ميشه دشمنانت را ببخش؛ هيچ چيز بيش از اين آنها را ناراحت نمي كند.

اونقدر نبودی که حالا با عکست باید عکس بگیرم؛

صبر کن عشق زمینگیر شود ؛ بعد برو
یا دل از دیده ی تو سیر شود ؛ بعد برو
تو اگر کوچ کنی بغض خدا می شکند
تو بمان گریه به زنجیر شود ؛ بعد برو

صبر کن عشق تو تفسیر شود ؛
بعد برو یا دل از ماندن تو سیر شود؛
بعد برو خواب دیدی که دل دست به دامان تو شد
تو بمان خواب تو تعبیر شود ؛ بعد برو

چه بی تفــــــــاوت زندگــــــــی می کنند آدمــــ هــــــــا ...
بی آنــــــــکه بداننـــــــد
در گوشـــــــه ای از دنیــــــــــا
تمــــــــامــــــــ دنیـــــــــای کســـــــــی شـده انــــــــد ...!

گل مغرور قشنگم ، من فراموشت نکردم
بی تو اینجا رو نمیخوام ، میرم و بر نمیگردم...